تبليغاتX
سید رسول گوزنها
چیزی جز تنهایی با من نیست
 

وقتی رفتی نفهمیدم کی داره میره

                                حالا که اومدی میفهمم کی اومده               

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم تیر 1387ساعت 20:8  توسط سید رسول گوزنها | 

در گذشته های نه چندان دور رفاقت جزو گرانترین متاع ها بود که نمی شد اونو با پول

و کوپن و بن و دفترچه ارزاق خرید و هر جیبی هم نمیتونست از پس پرداخت قیمتش

بر بیاد

یکی از رسمیترین تعهدا تی که ارزش والایی داشت عهدی بود که بین دو دوست

بسته میشد و به وسیله اون " جون اون دو تا به هم گره میخورد و هیچ دستی هم

توان باز کردنشو نداشت و هنگام گرفتاری هم بی اختیار در خونه دوستان زده میشد

و همون رفاقت به داد شون میرسید

حالا سالهاست از اون دوره میگذره و ما به ندرت میتونیم ردی از اونا رو پیدا کنیم و

اگر هم پیدا بشه مطمئنا تارهای سفید رو میشه میون موهای اونا پیدا کرد

مرداب کبود زندگی تجملاتی اونقدر ما رو تو خودش فرو برده که جز کاغذای بیجون

اسکناس "هیچ چیز دیگه ای رو نمیبینیم و دیگه نسل رفاقتها کم کم داره منقرض

میشه و چندی بعد هم باید مثل پدر بزرگ و مادر بزرگامون " قصه اونو واسه بچه ها و

نوه نتیجه هامون تعریف کنیم که :

یکی بود .....یکی نبود ...  تو یه شهری دو تا رفیق بودن که ...............

ببخشید بابا بزرگ ... چی گفتی ؟ دو تا رفیق بودن ؟  یعنی چی بابا جونم ...

هیچی عزیز دلم " حواسم نبود "  داستانش مفصله ... اصلا ولش کن " بیا تا  قصه

شنگولو منگول رو برات تعریف کنم ... آره ... این بی تره .....و با تموم وقایع عجیبش "

قابل تصور تره تا اون قصه ای رو که میخواستم بگم

                      اون قصه 

                              قصه رفاقته و باید بمونه واسه رفقا 

                                                                            فقط

                         چون فقط اونا می دونن من چی میگم و

                                                                            بس

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم خرداد 1387ساعت 15:33  توسط سید رسول گوزنها | 
 

 

      فرجام همه راه ها به اندوه می انجامد

 

                                        احمد رضا احمدی

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387ساعت 13:46  توسط سید رسول گوزنها | 
 

  صدا از برگ جدا شدو گسست ولی نشکست

           

                   ما همچنان خویش را آویختیم به شاخه ای آشکار

                         

                            به درختی نزدیک

            

                   به مهری که دور از خانه مان بود

                  

                شاخه ای که هر کس می دید "می شنید

                                                    احمد رضا احمدی

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 14:17  توسط سید رسول گوزنها | 
 

 وقتی بچه بودم

                     از ترس پدر و مادرم توی توالت سیگار میکشیدم

 حالا هم که خودم پدر شدم

                 به خاطر بچه ها می رم و تو توالت سیگار میکشم

 

                                                                             اخوان ثالث

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 16:24  توسط سید رسول گوزنها | 
 

 بیایین قبل از اینکه دیر بشه قدر همدیگه رو بدونیم

           چون همونطور که میدونین خیلی زود " دیر میشه

                             و دیگه هیچ چیزی رو نمیشه جبران کرد

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 10:27  توسط سید رسول گوزنها | 

     

 

          آسيد جان دوزخي " سلامي دوباره به تو يار ديرين و هنوز آشنا وناپيدا

 

    آقاي سيد اول وآخر و آقا نوري خودم " به توهم هر جا كه هستي به حرمت تموم    

 

     وقتهايي كه برام صرف كردي

 

    ستاره خانم هميشه حاضركه تو دفتر حضور وغيابش اسم خيلي ها ثبت شده

 

     جناب كفتر باز كه هنوز هم تو چرا و چگونه اش موندم كه ....... چرا

 

    آقا قدرت كه هر وقت بين راهي هم كه شده سراغي از اين دلسوخته ميگيره

 

   بلبل و طوقي كه تو يه چشم به هم زدن ...... رفتن و رفتن و رفتن ..........و رفتن

 

   سبزمثل سبز و مريم خانم و آهو و آقاي ب و آواز مهدي پور و........................

 

    نه به مناسبت نوروز و  آغاز سال نو و بهار و ......اين چيزا...

 

    " نه "

 

     اينا همه اش بهونه اس براي من كه آرزو كنم  

 

      تو تموم لحظات زندگيتون

 

          با هر كي و تو هر جا از اين كره خاكي كه هستين خوش باشين

 

                 هميشه به يادتون هستم و همه تونو دوست دارم

                        

                                        سال نو بر همگی مبارک

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 18:24  توسط سید رسول گوزنها | 

 

 

  ...بهار و باران و شمشاد، عید، چراغ قوه‌، شمشاد و باغچه کوچک با گل های ریز سرخ،

 

سینما، شلوار بلند- کیف بغلی، اسکناس تا نخورده -توپ، ساز دهنی، چاغاله بادوم، فرشته

 

کوچک باغ سید نصراله- فرشته‌ای با موهای بافته بور، پیرهن شطرنجی سرخ و سفید،

 

 که روبان قرمز به گردن داشت.

 

...بهار، بهار و دوچرخه روبان آبی، زمزمه لاستیک بر آسفالت خیابان در سپیده دم. بهار و از

 

سینما به سینما دویدن، هفت فیلم عید را در سه روز دیدن، صاعقه را با رابین هود پیوند زدن،

 

بهار و شب های خیابان خورشید، دم در ایستادن...

 

                         بهار، بهار... و تمام شده است. بهار... و

                                                  

                                                            « باقی سکوت است ».  

                                                 

                                                                               پرویز دوایی  

 

 

 

 

 

                                            

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 16:54  توسط سید رسول گوزنها | 
 

  

     خیلی ها گل تو "خلاشون" سبز میشه

                     

                             اما من

                         

                           اون گل رو بو نمیکنم

                                                                             

                                                                                   رضا معروفی ( حکم )

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386ساعت 15:20  توسط سید رسول گوزنها | 
 

   من گرفتار سنگینی سکوتی هستم

                                

                      که قبل از هر فریادی با من است

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 18:2  توسط سید رسول گوزنها |